De eerste spullen zijn binnen

Het eind van de eerste fase: hoofd-huis en zwembad, is nu toch wel in zicht. Het vijvertje in de binnentuin wordt gevuld en de pompen van het zwembad werken, hoewel dat zwembad maandag pas kan worden afgevuld. Hier zie je Jeffrey (links) en Magnab (rechts), de installateur en elektricien, demonstreren hoe de spuiters aan de zwembadrand (waar beelden die water spuwen op kunnen worden gezet) werken.

Ook worden nu de gordijnen opgehangen; deze zijn tussen onze slaapkamer en de studio. Robrecht heeft dezelfde, Elise (schrik niet) wilde tijgervellen. Want een paar weken geleden deelde zij ons mee dat ze haar oorspronkelijke jungle kamer toch eigenlijk anders wil: het moet nu een wilde dieren kamer worden. Geen kunstgras op de vloer en jungle behang dus, maar iets ingetogener – behalve dan die python als huisdier.

En de eerste spullen zijn gebracht. Hier zie je het bed op de kamer van Robrecht; Elise heeft er net zo één. En we hebben een schitterende bank gevonden, voor bij Robrecht voor onder het raam – daar, met straks uitzicht op het tuintje, zit je heerlijk koel en rustig.......

Maandag begint men aan het dak van het tweede gasten-appartement, het eerste wordt nu schilderklaar gemaakt. De poort is ook gebracht......

Een boom opzetten

Ze zijn dan toch gebracht: de Javaanse Frangipani (witte bloemen, eerste foto) en de grotere want al wat oudere Balinese Frangipani (witte bloemen met gele kern op de andere foto’s).

En ze staan in de tuin. Op klassiek Indonesische wijze zijn ze gebracht en geplant. Klassiek Indonesisch:

1) met gebruik van middelen die in Nederland al decennia gelden zouden zijn weggegooid als “versleten”,
2) met veel overleg en improviseren op het laatste moment, langs het randje van de mogelijkheden (wij dachten af en toe dat de vrachtwagen in het zwembad zou duiken),
3) met raffia,
4) en als je niet oplet: met precies dat resultaat dat je nou net niet bedoelde – op tijd ingrijpen is geboden.

De foto’s spreken verder wel voor zich? Wij zijn erg blij met ze en omdat de beide bomen nu binnen zijn en alles wat er verder komt kleiner is, kan nu begonnen worden aan het bouwen van de poort van de entree.

Maandag?

Volgens Sukur kunnen we inderdaad maandag verhuizen – het achterste deel van het huis en het zwembad zijn dan klaar.

Dat mag een prestatie heten; niet alleen is daarmee de deadline die Oka gesteld heeft naar ons gehaald (wat in de aannemerij een unicum mag heten); de wetenschap dat hier minder dan zes maanden geleden nog een palmbos stond maakt het allemaal wel erg apart.

De stand van zaken nu: er wordt gepoetst en geschilderd (alle lampen voor het huis zijn er inmiddels, gemonteerd en wel) en het sanitair wordt geïnstalleerd. Ook de eerste spullen zijn binnengebracht. Zoals je ziet hiernaast ligt het bureaublad inmiddels in de studio en daar staan de stoelen bij die we bij die werkbladen voor de studio en de kinderen hebben uitgezocht.

En, niet onbelangrijk: het zwembad is nu zover klaar dat het kan worden gevuld. De pompen zijn geïnstalleerd aan aangesloten, het wachten is nog op de reinigingsinstallatie. En er ontbreken nog een paar lampen in het ondiepere gedeelte, maar blijkbaar kunnen die worden gemonteerd voordat men klaar is met dat vullen – want dat duurt drie (3) dagen. Het water komt met tankwagens van 6 m3, waarvan we er ongeveer 30 schijnen te krijgen – er gaat 180.000 liter in het bad.

Op de foto hierboven zie je de eerste straal van de eerste tankwagen. En hieronder uit een andere hoek nog eens, maar daar zie je ook dat het eerste dak voor bijna klaar is en dat men bezig is met de poort. Daar gaat vandaag nog iets spannends mee gebeuren, maar dat zie je later wel.

De laatste loodjes....

Tja, die zijn behoorlijk zwaar zoals je ziet. Zo zwaar, dat we de eerste uitvallers al hebben genoteerd....

Nee, even serieus: deze foto heeft Stef geschoten tijdens de lunchpauze. Waaruit maar weer blijkt dat deze Indonesiërs werkelijk overal kunnen slapen.



Maar wat is de stand van zaken nu? Wel: het houtwerk wordt geschilderd. Dat is niet zo heel veel, het zijn de raamkozijnen, de schuifdeuren en de trapleuning en balustrade van Elise – maar het moet natuurlijk wel gebeuren.

Alle lampen en ventilatoren hangen inmiddels; ook de airconditioning-units zijn nu grotendeels geïnstalleerd. Alleen de downlighters op de kolommen van het terras zijn er nog niet.

De werkbladen bij de kinderen zijn geplaatst- dat is bamboe in kunsthars, een lichte kleur (daardoor blijven muggen weg, wist je dat? Donkere kleuren trekken muggen aan, lichte veel minder). Datzelfde materiaal komt in de studio - het werkblad is er al maar dat staat nog op het terras.



Er wordt gepoetst. Als alles schoon is volgt de plaatsing van het sanitair, de laatste schilderbeurt en dan kunnen we er in. Daarom zijn ook de matrassen al gebracht; dan kunnen we slapen. Ik geloof dat de gordijnen komende week ook al komen. Overigens zijn de koelkasten, het fornuis, de televisies ook al gebracht – en de bedden voor de kinderen zijn praktisch klaar, net zoals de eettafel.

Het zwembad is nu bijna klaar, inclusief de overflow en het voetenbad. Volgende week worden de pompen en de reinigingsinstallatie geleverd, als de lampen zijn gemonteerd zou het kunnen worden gevuld...misschien?

En er komen nog een paar bomen. Die moeten vrij snel worden geleverd want als de voordeur is geplaatst kunnen ze er niet meer in.

En, niet geheel onbelangrijk: sinds vrijdag hebben we een bouwvergunning. Dat betekent,dat we nu ook officieel mogen beginnen met bouwen.....en eerlijk is eerlijk: dat is toch wel een pak van mijn hart, zeker als je hier in de krant leest dat twee hotels van Best Western hier op het eiland vlak voor de officiële opening het bericht krijgen dat ze worden gesloopt vanwege geen vergunning....

Aan de voorkant van het huis gaat het rap, maar de eerste zes weken zullen we nog flink last houden van de bouwwerkzaamheden daar. We gaan rietmatten plaatsen tussen het zwembad en de voorkant, zodat we toch optisch “vrij” zitten, maar last van het lawaai overdag zullen we houden. En we moeten voorlopig door een zijpoortje naar binnen en naar buiten.

Zou je ze niet....

Ze zijn echt overal hetzelfde: ambtenaren. De electriciteit is inmiddels aangesloten, d.w.z. één van de drie electriciteitsmeters die we krijgen. En waar hebben de helden van de electriciteitsmaatschappij dat ding gehangen? Op het terras. Naast de stoppenkast. Maar dan wat hoger. Goed in het zicht. Met de kabels slordig door een ventilatiegat gehaald, zodat we straks iedere keer als we televisie kijken tegen de electiciteitsmeter aan zitten te staren. Je zou ze toch doodsch...een beoordelingsgesprek geven?

Maar goed: dat wordt opgelost. Zoals alles wordt opgelost - desnoods in een vat zoutzuur. De stoppenkast wordt in de kleur van de muur geschilderd, we gaan de meter naar achteren in de muur verplaatsen met een deurtje ervoor. Ook in de kleur van de muur. Die pomp rechtsonder op de foto gaat daar uiteraard ook weg; die wordt vervangen door een zwaardere op een andere plaats.

Verder gaat - het wordt eentonig - alles erg snel. De opstap naar het terras is om een oor na gevild, hier zie je de mannen de kiezels invoegen. Dan nog een randje tegels , de rolstoel-opgang erbij en klaar.










Dolf heeft onze Buddha af! Via het gepatenteerde DoVe-systeem maakt hij betonnen beelden die lijken op koperen beelden en weinig wegen - deze hier weegt geen 300 kilo, zoals een normaal betonnen beeld, maar slechts 40. En daarmee hebben we een prachtige gelegenheid om het stukje platdak bij Elis's kamer op te leuken - 's avonds wordt het beeld door een schijnwerper verlicht. Mooi he? Deze en andere beelden (let op: sluikreclame) zijn overigens ook vanuit Nederland en België te bestellen en ze zijn absoluut niet duur. Zegt het voort..


Met mijn opmerking dat het dak vóór eenvoudiger zou zijn dan achter, zat ik er een beetje naast. Ook hier is het erg veel werk, zo blijkt - maar het gaat vooruit en het is heel fraai aan het worden. De stand van zaken op dit moment zie je hier; overigens hangen de frames voor de plafonds binnen daar ook al gedeeltelijk.


Ja, en dan de keuken....de vloer ligt nu, hij is gevoegd en op de foto hiernaast zijn ze de cementsluier aan het verwijderen. Hoewel dus nog een beetje nat, is dit het uiteindelijke resultaat geworden. Het wordt steeds moeilijker om te wachten....

D-Day

31 mei – en inderdaad is het huis nog niet klaar. Maar:

Vanmorgen zijn we nog eens wezen kijken, met het idee: zondag, lekker rustig, dan kunnen we Hasron op ons gemakje rondleiden.

Mooi niet dus: op de bouw was alles in vol bedrijf, iedereen was er.... na wekenlang 6 keer 14 uur (84 uur, inderdaad) werken is deze week de 100 uur bereikt.. Ze doen er echt alles aan.

Hoe het gaat? Even een korte toelichting bij de foto’s.

Bij het plaatsen van de wastafels is er een probleem ontdekt. De kranen zijn in de muur gemonteerd en als de waskommen in de wastafel zijn geplaatst op een plek waar je erbij kunt, stroomt het water er niet in maar er achter - de afstand is te groot. Dat wordt nu opgelost: de muur wordt tot een hoogte van 25 centimeter boven de wastafel 20 centimeter naar worden gebracht, zodat het water in de kommen stroomt en we er toch goed bij kunnen. Bijkomend effect: we hebben zometeen een planchet over de volle breedte van de wastafel, dus eigenlijk is het nog een voordeel ook!

De trap (met voetenbadje als eerste tree) van het zwembad is klaar, net als vrijwel de gehele bovenrand. Nu is het voorstel om de overgang wand-bodem niet in een scherpe hoek te laten verlopen zoals nu, maar er een schuine rand in te leggen omdat dat makkelijker is met schoonmaken. Ook willen we de rand naar de vijver bovenaan met kiezels afwerken. De tegels liggen er allemaal in (nog enkele niet in de overgang naar het diepe gedeelte omdat dat deel nog onder regenwater ligt) en het voegwerk is ver onderweg. Dan de overflow afmaken, de lampen er in en vollopen maar – denk ik.

Het terras is klaar, maar de afstap naar de tuin nog niet - daar is men nu aan begonnen. De ene tree die er komt krijgt kiezels als bovenkant, omdat je anders uitglijdt als het nat is tijdens het regenseizoen (hadden we gezien bij Bert en Anneke, slim idee) en aan de kant van de garage komt een rolstoel-oprit.


Het verlichtingsplan van Inge, onze Vlaamse buurvrouw, is ingevoerd – waarbij Magnab, onze installateur, heeft voorgesteld om de richtspots naar de achterwand niet in 2 x 3, maar in 3 x 2 uit te voeren en dat hebben we gedaan. Dat wordt straks mooi, het uitlichten van objecten op die achterwand...


De dakpannen op het eerste appartement worden nu gelegd; dat gaat inderdaad allemaal veel sneller dan het eerste en uiterst moeilijke gedeelte.






Het aangooien van de voorkant van het huis is ook bijna gebeurd – nu nog nat en dus donker, kleurt het straks lichter op en dat is in combinatie met het dak erg mooi. Zeker als die rij koningspalmen voor de deur staat..... maar dat is iets voor later.




En tenslotte zijn de voorbereidende werkzaamheden voor de poort begonnen. Dat betekent, dat we binnenkort bomen in de tuin (in ieder geval zee-amandel voor de schaduw en frangipani voor de bloemen) moeten laten plaatsen want die kunnen straks niet meer door de poort.

De Drie Dolle Dwaze Dagen

Daar zijn we nu bij aangekomen: 29, 30 en 31 mei zijn er nog en dan valt de eerste deadline.

Maar laten we eerlijk zijn (bij wijze van hoge uitzondering dan toch): de kans dat we een bewoonbaar huis krijgen opgeleverd per 1 juni achten we vergelijkbaar met de kans dat Jan Garbarek volgende week in Ouagadougou een concert geeft met Gordon en Amy Winehouse. Oneindig klein, dus.

Daar hadden we gelukkig rekening mee gehouden en de positieve kant is, dat we toch aardig dicht bij het gewenste tussenresultaat beginnen te komen. Maar wat moet er dan nog?

Om te beginnen: al het sanitair en alle kranen moeten nog worden geplaatst. De deurknoppen ook. Vrijwel alle ventilatoren. De airconditioning-units. De schuifpuien (we wachten al drie weken op de rails). De pompen en de reinigingsinstallatie van het zwembad. De buitendouche. De keuken-apparatuur. De werkbladen in studio en slaapkamers van de kinderen.

Deels klaar: de plafonds (95%). De vloeren en plinten (90%). Het schilderwerk (50%). Het zwembad (80%). De muziekkamer-isolatie (80%). De douche-muren (35%). Het schilderwerk aan muren en plafonds (30%). De lampen (50%).

Geschatte doorlooptijd (door mij, dus 100% betrouwbaar :-P): nog twee weken na deze week. 15 juni is het voor elkaar, zodat we nog twee weken extra speling hebben voor we uit ons huidige huis worden getrapt. Zonder concessies aan kwaliteit.

Dan de plus-kant: de keukenvloer ligt er nu grotendeels in en met de kleur van die tegels en het bijbehorende voegwerk zijn we buitengewoon in onze nopjes: het wordt fantastisch mooi. Nog een dag of drie en het is daar klaar, zodat de keukenkast (die elders wordt gemaakt en ook al bijna af is) naar binnen kan.


Ook over de kleur van het schilderwerk zijn we erg tevreden: het is precies wat we bedoeld hadden en omdat muren en plafonds in dezelfde tint komen, ontstaat er een heel rustig beeld. Ook al staat er nu nog niets, het gevoel van “gezellig” is er al. Ook de combinatie van die kleur met dak en vloer is helemaal okee - vinden wij dan.


En een detail dat zowel voor ons als voor de gehele banjar van groot belang is: de geluidsisolatie van de muziekkamer dreigt te werken. Nu al is bijvoorbeeld de galm in die ruimte helemaal verdwenen, het geluid is daar "droog". De proef op de som kunnen we natuurlijk pas nemen zodra Elise daar met haar drumstel, broer en diens electrische gitaar poëtische nummers van bands als Slaughterhouse Frenzy of hoe die meuk ook mag heten gaat repeteren; desalniettemin hebben wij goede hoop!



Tenslotte: aan de voorkant gaan dingen erg snel. Zowel het dak links als de ruwbouw rechts. De geplande einddatum van medio oktober, als het goed gaat medio september, is vandaag een maand ingekort: nog zes weken na 1 juli en dan is volgens plan alles klaar.

Dat zou betekenen dat er een werkelijk enorm huis (want dat is het toch wel) in 8 maanden is neergezet (en dan rekenen we het bomen rooien niet mee, anders is dat 9 maanden). Als dat gaat lukken.......

The Final Countdown

Nou ja: Final.... Hoewel het flink opschiet zien we niet dat het huis binnen een week klaar is. Maar een maand gaat het zeker niet duren!

Eens kijken: met het tweede gastenverblijf is een begin gemaakt. De muren en kolommen komen omhoog, we kunnen nu zien hoe de afmetingen gaan worden en dat valt niet tegen.





Bij het eerste verblijf gaat nu het dak er op. Dat wil zeggen: het frame wordt gebouwd. Omdat dit minder groot is dan het hoofdgebouw (en vooral: minder complex!) gaat het een stuk sneller. We hebben overigens de verantwoordelijke man voor de daken gesproken en zoiets als dit heeft-ie nog nooit gezien, laat staan gemaakt. Het zou dus een mooi showcase kunnen worden voor zijn bedrijf.

In de muziekkamer is nu het plafond geïsoleerd en is men begonnen aan de isolatie van de muren: er worden metalen frames tegen de muur geschroefd en daarop komen platen steenwol. Die moeten dan nog worden afgestuct en geschilderd. Ik zie dat niet in een week gebeuren maar dat geldt wel voor meer dingen. En aan de andere kant: Soms gaan zaken ongelooflijk snel.

Zoals bijvoorbeeld het plafond op het terras. Op de foto zie je het resultaat van een paar dagen werk; nu nog een paar dagen voor de delen die op maat gezaagd moeten worden, dan schilderen en.....klaar! Behalve dan de spots en vetilatoren die nog moeten worden gemonteerd, natuurlijk.



De eerste van die ventilatoren hangt nu trouwens al, bij ons in de slaapkamer. Hiervan komen er dus vrij veel, 27 in totaal – alleen op het terras al 12......






In de badkamers is de afwerking begonnen. Op deze foto zie je een stukje plint in onze eigen badkamer, van kiezels en in de golvende vorm (Dolfs handelsmerk) die overal in de badkamers terugkomt. Daarnaast is de badkamer van Robrecht nu “back on track”, d.w.z. de deur is verplaatst en de kiezels zitten in de juiste kleur op de muren en de vloer. In de badkames van de kinderen moet nu de plakploeg nog komen: de dames die met vijven tegelijk in de douche zitten om glasmozaiek te gaan plakken. En dan het sanitair natuurlijk.

Het zwembad: daar zitten de wandtegels er allemaal op. Op deze foto zie je ook waar de overflow gaat komen: rechts, waar de tegels om en om boven de rand uitsteken. Daar waar ze verdwijnen onder de rand komt geen overflow maar een vijver. Afgelopen week zijn de mannen van het reinigingssysteem geweest: we willen geen chloor in het water en ook geen zout als vervanger, maar een koper-zilver anode systeem, waardoor het water absoluut bacterie-vrij wordt maar vissen (bijvoorbeeld) prima overleven in het water. Als er dan eens eentje vanuit de vijver de verkeerde afslag neemt gaat-ie tenminste niet dood. Ze (de mannen, niet de vissen) hebben meteen monsters van ons grondwater genomen om te testen wat er in zit.

O ja, terug naar de tegels: de vloer wordt nu gelegd zoals je ziet. En dat gaat vlotter dan de wanden, maar het is een hele lap. Binnen een week zie ik niet dat etc. etc.

Maar: dat hoeft gelukkig ook niet want we hebben meer tijd. En nog eens o ja: op die ene foto waar je het zwembad ziet en daarachter het huis – daarop kun je ook zien dat de grondverf al is aangebracht. Een soort plamuur, die vervolgens wordt geschuurd zodat de muren echt spiegelglad zijn alvorens ze worden geschilderd. En dan zullen we zien of we de juiste kleur hebben gekozen.....

We zijn bij!

Dat wil zeggen: met de fotoos. Deze zijn van gisteren dus je bent nu weer up to date met de werkelijke stand van zaken.

Om te beginnen het dak: dat ligt er nu praktisch geheel op, dus ook het deel dat over de dakgoot heen steekt. Het uiteindelijke resultaat zie je hier. IJs en weder dienende beginnen de jongens volgende week aan het dak van het eerste gasten-appartement; van het tweede gaan vanaf maandag de kolommen en de muren omhoog. Volgens planning dan toch.


Qua vloer gaat het nu lekker vooruit; in alle slaapkamers, de studio, fitness, kasten- en muziekkamer liggen de vloeren, gevoegd en wel. De plinten komen nog. Op dit moment wordt het terras betegeld en daarna volgt de keuken.
Die vooruitgang geldt trouwens ook voor de plafonds, die hangen binnen overal behalve op de kamer van Elise – want daar wordt het dak extra geïsoleerd omdat het anders veel te warm wordt op haar vide. En de muren van de muziekkamer krijgen ook een extra isolerende bekleding.....

Met de badkamer van Robrecht wil het maar niet echt vlotten. Ging het eerst mis met de steentjes, nu blijkt de deur op de verkeerde plaats te staan: wel netjes volgens tekening, maar zo kan er geen toilet meer in. Die deur wordt nu dus naar links verschoven en dan kan de tegelzetter met dat stuk voor de derde keer aan de slag.







Sommige bouwwerken gaan trouwens wel heel snel: hier zie je de Pos Kamling (en niet Kamleng zoals op dat bord staat, maar dat had je zelf natuurlijk al lang gezien), het onderkomen van de bewaking – want nu er interessante zaken als sanitair op de bouwplaats verschijnen kan een extra oogje in het zeil ’s avonds geen kwaad. Dat zeil is nu opgerold, het is tenslotte overdag.


En tenslotte het zwembad: dat tegels plakken gaat niet heel snel maar wel gestaag en uiterst nauwkeurig door.
Nog twee weken....de mannen werken al enige tijd twee shifts, van 0800 tot 2200 uur, 6 dagen per week. Zondag werken er nog enkelen verder ook. Ze zeggen nog steeds dat ze het gaan halen – in ieder geval hoeft er in het woongedeelte niet zo heel veel meer te gebeuren: schilderen, plinten plakken en afmonteren van de electrische installatie (airco’s en ventilatoren). Plus dan de badkamer van Robrecht, het plafond van het terras en van Elise en de isolatie van de muziekkamer. En in de keuken moet ook de vloer nog worden gelegd, trouwens. Maar toch: ik ga er bijna in geloven.....

De Voordeur

Dit is 'm. Gefotografeerd aan de buitenkant en aan de binnenkant.

Dit wordt dus de toegang tot ons huis.

Subtiel. Bescheiden. Understated.

Okee: misschien een tikje te strak, te functioneel.

Wij vinden 'm mooi.

Elise heeft al uren de slappe lach.