We zijn bij!

Dat wil zeggen: met de fotoos. Deze zijn van gisteren dus je bent nu weer up to date met de werkelijke stand van zaken.

Om te beginnen het dak: dat ligt er nu praktisch geheel op, dus ook het deel dat over de dakgoot heen steekt. Het uiteindelijke resultaat zie je hier. IJs en weder dienende beginnen de jongens volgende week aan het dak van het eerste gasten-appartement; van het tweede gaan vanaf maandag de kolommen en de muren omhoog. Volgens planning dan toch.


Qua vloer gaat het nu lekker vooruit; in alle slaapkamers, de studio, fitness, kasten- en muziekkamer liggen de vloeren, gevoegd en wel. De plinten komen nog. Op dit moment wordt het terras betegeld en daarna volgt de keuken.
Die vooruitgang geldt trouwens ook voor de plafonds, die hangen binnen overal behalve op de kamer van Elise – want daar wordt het dak extra geïsoleerd omdat het anders veel te warm wordt op haar vide. En de muren van de muziekkamer krijgen ook een extra isolerende bekleding.....

Met de badkamer van Robrecht wil het maar niet echt vlotten. Ging het eerst mis met de steentjes, nu blijkt de deur op de verkeerde plaats te staan: wel netjes volgens tekening, maar zo kan er geen toilet meer in. Die deur wordt nu dus naar links verschoven en dan kan de tegelzetter met dat stuk voor de derde keer aan de slag.







Sommige bouwwerken gaan trouwens wel heel snel: hier zie je de Pos Kamling (en niet Kamleng zoals op dat bord staat, maar dat had je zelf natuurlijk al lang gezien), het onderkomen van de bewaking – want nu er interessante zaken als sanitair op de bouwplaats verschijnen kan een extra oogje in het zeil ’s avonds geen kwaad. Dat zeil is nu opgerold, het is tenslotte overdag.


En tenslotte het zwembad: dat tegels plakken gaat niet heel snel maar wel gestaag en uiterst nauwkeurig door.
Nog twee weken....de mannen werken al enige tijd twee shifts, van 0800 tot 2200 uur, 6 dagen per week. Zondag werken er nog enkelen verder ook. Ze zeggen nog steeds dat ze het gaan halen – in ieder geval hoeft er in het woongedeelte niet zo heel veel meer te gebeuren: schilderen, plinten plakken en afmonteren van de electrische installatie (airco’s en ventilatoren). Plus dan de badkamer van Robrecht, het plafond van het terras en van Elise en de isolatie van de muziekkamer. En in de keuken moet ook de vloer nog worden gelegd, trouwens. Maar toch: ik ga er bijna in geloven.....

De Voordeur

Dit is 'm. Gefotografeerd aan de buitenkant en aan de binnenkant.

Dit wordt dus de toegang tot ons huis.

Subtiel. Bescheiden. Understated.

Okee: misschien een tikje te strak, te functioneel.

Wij vinden 'm mooi.

Elise heeft al uren de slappe lach.

Hè? Hoe kan dat nou?

Het volgende stukje in de inhaalrace qua verslaglegging: de fotoos zijn van 9 mei dus we lopen langzaam in.

Waarom deze titel boven het stukje? Nou, tot onze stomme verbazing was de bekisting van het zwembad een dag na het storten al verwijderd – wij hadden gedacht dat dat twee weken zou duren (meenden we begrepen te hebben van Oka) maar de woorden van Sukur, waarvan wij aannamen dat het een grap was, bleken uit te komen: het beton was na 24 uur hard. Op de foto kun je ook zien dat de vijver om het zwembad al is voorzien van een isolatielaag tegen doorlekken.


Wat je op de foto hiernaast ook ziet, is dat er nu een laag cement op de zwembadwand is aangebracht (“aangegooid”) om voldoende hechting te krijgen voor de wandtegels. Die zijn groen; lichtgroen als ze droog zijn maar (echt waar): ze worden nat en dan zijn ze donkerder.



Verder groeit het betegelde vloeroppervlak razendsnel; hier zie je de vloer van Robrechts kamer. Die moet nog worden gevoegd, maar een idee hoe het wordt is er al. We gaan geen dingen doen met sierranden in de vloer, we houden het overal strak: daarmee blijft het rustig en komen de dingen die we gaan neerzetten en ophangen beter tot hun recht. Denken we. Hopen we.


Daarnaast zijn de wanden van het rechter-appartement nu omhoog, zodat daar de stucadoors ook aan de slag kunnen. Elise staat hier in de woonkamer, met achter haar het uitzicht op het zwembad en de tuin. Hier moet dus nog wel wat gebeuren, maar de oplevering is ook later gepland dan 1 juni. Net zoals van het appartement aan de andere kant, waar nog niet aan begonnen mag worden totdat er toestemming voor is - want in verband met de garage gaan we daar een meter dichter naar de straat dan officieel mag.

Wat wel klaar moet zijn is de machinekamer van het zwembad: die komt ondergronds, samen met de balanstank van de overflow. De heren van de ondergrondse staan hier bij het metselwerk; ook daartegen komt een wand van gewapend beton.
Er resten nog drie weken tot de deadline....

Het storten van het zwembad

Nadat de wapening is aangebracht en de bekisting met een kunstwerk van bamboe er ook staat, moet in één keer het beton van de wanden van het zwembad worden gestort. Dat mag niet worden onderbroken omdat nieuw beton niet voldoende hecht aan al hard geworden beton.

Om ervoor te zorgen dat het tempo in deze warmte voldoende hoog is, is er een extra betonmolen aangekomen en zijn er tientallen mannen in hoog tempo bezig om 440 zakken cement, hopen zand en grond te verwerken tot een zwembadwand.

Niet iedereen houdt zich met die zwembadwand bezig: ook het dak vraagt aandacht. Op de foto zie je dat het huis nu helemaal overdekt is (mooi hè?). Het dak is klaar op de onderkant na. Dat heeft een oorzaak: de rand die je nu ziet eindigt bij de dakgoot; het water dat hier af loopt, wordt via de in de kolommen verborgen regenpijpen afgevoerd. De laatste meter van het dak begint bovenaan iets hoger, zodat het water daar onderdoor de goot kan instromen; het water dat van de laatste meter af komt, stroomt direct de tuin in.

En: nu het huis waterdicht is, zijn ze begonnen met de vloeren. Omdat we een zo smal mogelijke voeg willen, worden de tegels eerst in water geweekt en vervolgens geslepen: de altijd wat ruwe rand wordt met een slijptol glad gemaakt. Scheelt minstens een millimeter...



Ook de electrische installatie schiet lekker op; de wandcontactdozen zijn al gemonteerd op veel plaatsen.








Helaas gaat niet alles zo voorspoedig: ons idee om de badkamer van Robrecht wat minder somber te maken heeft nou niet bepaald het gewenste effect gehad. Na er een nachtje over geslapen te hebben heeft Stef het moeilijke bericht aan de tegelzetter die er zo zijn best op heeft gedaan overgebracht: eraf. Alles wit, net zoals bij ons.

Wie pannen zegt

zegt keuken. In ieder geval: Steffie wel. En 30 april was ook in dat opzicht een belangrijke dag, want de aanrechtbladen zijn bezorgd. In tweede instantie, want de eerste waren te smal (3 cm) en dus zijn er nieuwe gemaakt. Deze keer wel goed en op de foto zie je dan ook Steffie's aanrecht. Er is er nog eentje aan de achterkant van de keuken (niet zichtbaar) die wat lager is: de ideale werkhoogte voor de pembantu (Nyoman dus) voor het snijden van groenten, afwassen etc. kortom: de zaken waar Steffie Ramsay the f.... geen f...-ing tijd voor heeft.


Verder is de kleine vijver nu af en kan er water in. En hangt het plafond in de muziekruimte, als eerste. Daar moet nu nog een tegelvloer in, schilderen, lampjes monteren en dan is die als eerste klaar.











Meer werk is er nog aan de studio en onze slaapkamer. Daar zijn ze nu bezig met het metselen van de boekenkast tussen deze twee ruimtes. Een boekenkast die 4 ruiten krijgt: twee tot aan de grond (zodat we vanuit bed de tuin in kunnen kijken) en twee iets kleinere, om het ruimtelijk effect te behouden. Het zou anders zo klein kunnen lijken?

Jaa! Dakpannen!

Het is 30 april en.....het is gestart! Ze zijn begonnen met het leggen van de dakpannen!! Het huis wordt nu dus eindelijk waterdicht. Dat heeft een aantal belangrijke voordelen:

Pas als het dak er op ligt, kunnen de plafonds worden gehangen, de vloeren gelegd en de muren geschilderd. Kortom: dan kan de afbouw gaan beginnen.

EN: de tenten waar de mannen en hun families nu slapen kunnen worden afgebroken. In de ruimtes van ons huis die al overdekt zijn, wonen nu namelijk al mensen. In de kastenkamer wonen er bijvoorbeeld 4, eentje in de schoenenkast van Steffie, twee in de badkamer en de muziekkamer biedt nu huisvesting aan een hele groep – maar de meesten leven nog in een plastic tent in de tuin en die moet daar weg, omdat de pompen van het zwembad in een ruimte ondergronds komen en op die plek staat nu dus nog die tent.

Koken doen ze buiten, hopen we.

In het zwembad wordt nu de wapening aangebracht. Een dubbele, en aan de buitenkant van het bad zie je ook wapening – die ondiepe geul wordt de vijver. Weer zo’n waanzinnig idee van Dolf: zo camoufleer je je zwembad als vijver met planten en is-ie ook niet zo dominant en storend aanwezig. Daarom worden de tegels in het bad ook groen....gaaf toch? We zijn heel benieuwd naar het effect....

De ruwbouw van het eerste gasten-deel begint nu ook op te schieten (aan de tweede kunnen ze nog niet echt beginnen in verband met de bouwvergunning – de uitleg daarvan komt nog een keer) en na het succes van de kiezels in onze badkamer zijn nu de badkamers van de kinderen aan de beurt. Elise krijgt er eentje in oranje tinten (al lijkt het op de foto meer rose) en Robjuna grijs – beiden met glasmozaiek in de douche. De badkamer van Elise wordt mooi, die van Robrecht lijkt wat somber te worden – daar gaan we een list op verzinnen.








Al met al: de vaart zit er goed in. Dat was al zo, maar het stuccen van de muren was zo'n enorm werk - er gebeurde veel, maar je zag het amper. Dat is nu wel even anders!

26 april....

Dat was even een verrassing. Twee dagen ervoor werd er nog druk gegraven aan het zwembad – en op de 26e lag de gemetselde bak er al helemaal in!

Die bak is natuurlijk nog niet alles: de volgende stap is het aanbrengen van de wapening van betonijzer en de bekisting (voor zij die dat misschien niet weten: de houten "binnenwand" die later wordt verwijderd) en die wordt vervolgens gevuld met beton (dus: dat beton komt tussen de bakstenen en de bekisting). Dan nog twee weken uit laten harden van het beton, bekisting verwijderen en daarna worden de tegels geplakt. En de 9 (Negen. Ja. Zeker. Vinden wij ook. Maar wat doe je er aan?) onderwaterlampen worden aangesloten. Weer een tijdje wachten, dan water erin......en dan maar hopen dat het niet gaat lekken.

Verder lijkt er niet veel gebeurd te zijn – hoewel: op de laatste foto is te zien dat er stapeltjes dakpannen op de constructie beginnen te verschijnen. Zou het dak dan toch......?

We blijven hopen....

De stand rond 20 april 2009

Door wat probleempjes bij het uploaden van fotoos heeft het de berichtgeving wat stilgelegen – maar het werk niet! Daarom nu in versneld tempo een inhaalactie: de komende dagen gaan we de achterstand elimineren door om de paar dagen de voortgang van een week te laten zien. Dan zijn we eind volgende week weer “bij” en dan is leuk.

Tipje van de sluier: woensdag 6 mei is een Belangrijke Datum.....

Maar zo ver zijn we nu nog niet. Hoe stond het er op 20 april voor?

Nou: het aanbrengen van kiezels op de muren van onze badkamer is klaar. Wij vinden het zelf erg mooi geworden; zo mooi dat we ook de andere badkamers (maar dan steeds weer in een andere kleur) ook zo willen doen.




Inmiddels zijn de mannen ook begonnen aan de kast die de afscheiding tussen de slaapkamer en de studio gaat vormen. Door twee ramen in die kast blijft het overal licht, mar hebben we toch aan beide kanten ruimte voor boeken.

En dan het dak......het werk aan de constructie “vreet” tijd, nog steeds zijn ze bezig om de aluminium profielen te monteren.Op deze foto zie je ze daarmee bezig; hoewel ze links bezig lijken te zijn met het laatste werk, liggen er rechts en middel op de foto nog profielen die niet vast zitten – er moet ook daar blijkbaar nog van alles gedaan worden. De stenen op de foto zijn voor de buitenwand van het zwembad.

Met dat zwembad is men begonnen – dat wil zeggen: er wordt flink gegraven. De grond die wordt uitgegraven is vruchtbaar. Dat betekent,dat zoveel mogelijk van de vervuilde grond (waar cement en dergelijk in zit) die nu boven op de bodem ligt wordt verwijderd en deze goede grond de bovenste laag van de tuin gaat vormen.

En o ja: een onderdeel waar we veel van verwachten qua sfeer in ons nieuwe huis is de binnentuin. Dit tuintje, dat tussen de slaapkamers van de kinderen ( o nee: het kind en de af en toe logerende jong-volwassene) en de woonkamer ligt, wordt voorzien van een vijver. De gemetselde bak ervan zie je hier.

Nog zes weken voor de eerste deadline......

Wat een klus.....

....het is veel. Wat veel is?

Nou, om te beginnen het “aangooien” van de buitenmuur. Het is nu bijna gebeurd aan de zijkanten en achter, inclusief het lage muurtje dat aan twee zijden is behandeld. Maar wàt een werk, alleen deze muur is al 60 meter lang....er komt geen eind aan, Sysyphus-arbeid.

En het zwembad - we hebben het nu in outline in de tuin liggen, morgen begint het graven. Het is nogal groot, door een vijver erlangs te leggen en dat met riet te laten begroeien moet het minder pompeus overkomen- meer een vijver dan een zwembad alss het ware.



Wat ook nogal wat werk is, is het betegelen (of beter: bestenen) van de doucheruimtes. Deze is van onze slaapkamer, hier komen kiezels in de muur.Op de grond komen ze in alle badkamers - prachtig, lekker voor je voeten en: je glijdt niet uit. In de andere badkamers komen op de douchewanden mozaïek-steentjes, elke douche met een eigen kleur, en die steentjes worden ook één voor één ingelegd. Monnikenwerk voor mensen met een engelengeduld - en dàt hebben ze hier gelukkig.


En tenslotte het dak; de trapeze artiesten die hier aan het werk zijn maken er iets erg moois van. De aluminium pannen zijn prachtig, een kleur groen die in combinatie met de kleur van de buitenmuren ervoor gaat zorgen dat het huis “opgaat” in de omgeving. Dankzij een ingenieus systeem hebben we bovendien straks geen zichtbare dakgoten – ze zijn er wel maar je ziet ze niet, evenmin als de regenpijpen.

Kortom: aan de afwerking is begonnen; de electrische leidingen liggen er al voor een heel groot deel, de muren worden afgestuct, de kasten binnen gemaakt – maar ook aan de ruwbouw is nog zeker geen einde gekomen.
Nog zes weken voor de eerste deadline – want dan moeten volgens planning het hoofdgebouw en het zwembad klaar zijn. Zoals gezegd: wat een klus.


Maar het dreigt wel erg, erg mooi te worden.....

De gastenkamers

Dat gaat goed vooruit. De geulen van de fundering voor het gebouw links, inclusief de garage, worden nu uitgegraven. Van het gebouw rechts, waar ook de pembantu-woning in zit, staan de muren inmiddels grotendeels overeid – alleen de bovenste ring moet nog worden gelegd en de muren aan de binnenzijde opgetrokken. Omdat de beton-kolommen vierkant moesten zijn maar per vergissing rond zijn gemaakt, moeten deze eerst nog in het juiste model worden gekapt voordat die muren omhoog komen. Niet erg.


Daarnaast krijgt het dak van het hoofdgebouw vorm; dat gaat niet heel snel (want: secuur) maar zodra het frame klaar is kunnen de pannen er in no time op. Die liggen al op het project, net als de tegelvloer. Zodra het dak ligt kan er binnen worden geschilerd en getegeld – nu nog niet, want door het zonlicht zou alles te snel drogen en dat mag niet.


De tweede buitenmuur staat nu ook; dat geeft het geheel een veel minder dreigend aanzien en daar zijn we wel blij mee. Op de foto zie je een stukje van de afwerking: zo komt straks alles er aan de buitenkant uit te zien. Samen met groene dakpannen moet dat een vriendelijk beeld scheppen, zeker als we flink wat groen laten groeien tussen de twee muren – op Bali niet echt een groot probleem.


En zo zijn we in het kader van de afwerking ook op zoek geweest naar een poort. Deze wordt het overigens niet; te laag voor de muur. Hij is maar 2.20 meter hoog, het gaat er eentje worden van 2.85 meter, donker hout en met een mooier motief. Zodra ik de foto heb, komt-ie hier op te staan.



En inmiddels werken er zo’n 40 mensen minder op het project. Daar komen er volgende week ca. 20 anderen voor in de plaats omdat het zwembad nu gemaakt gaat worden – de binnentuin is langzamerhand vrij van de keien voor de fundering, de aanvoer van grof materiaal naar de achterkant van het terrein is geëindigd dus nu kan dat beginnen.

Wéér een week verder

Er is in die week heel wat gebeurd. De kolom die uit het gelid meende te moeten gaan staan heeft inmiddels een vervanger op wèl de goede plek; op deze foto zie je die staan achter de booswicht die wacht op zijn executie.









De werkbladen in de keuken en de studio krijgen vorm; het beton is gegoten en het wachten is nu op het uitharden. In de keuken komt er nog een granieten werkblad op het beton, in de studio lossen we dat anders op.






Het pleisterwerk binnen en buiten is inmiddels ook begonnen. Het zal nog wel even duren voor dat klaar is; bovendien moet het nog een paar weken goed drogen voor de afwerking kan plaatsvinden. Ook daarvoor heeft Dolf weer iets aparts, waarmee de muren echt spiegelglad worden afgewerkt – maar dat verhaal bewaren we tot het zover is.


De fundering voor de buitenmuur ligt er ook gedeeltelijk. Buitenmuur? Komt er dan nog een muur om die muur van 4 meter hoog?

Ja. Want omdat we een strook van een meter breed hebben vrijgehouden buiten de muur, waar de putten in liggen en zo, werd de eigenaar van de grond zenuwachtig. Die meter, zo vreest hij, wordt door de buren ingepikt als we die niet omheinen. Dus komt er nog een muurtje van een meter hoog op de erfgrens. En tussen die muren zetten we dan planten en zo, dan lijkt het allemaal niet zo erg. Anders kunnen we het huis wel omdopen in Vesting Holland.


En dan het dak.....ruim een week is men nu bezig om de constructie in elkaar te zetten en zo te zien gaat dat nog wel een paar weekjes duren. Het is ook erg complex natuurlijk door de vorm van het huis – we zijn heel erg nieuwsgierig naar het uiteindelijke resultaat.